Matapos Kumawala Mula sa mga Relihiyosong Ritwal, Namumuhay na Ako Ngayon ng Tunay na Espirituwal na Buhay (II)

Ni Jane, Pilipinas

Sa mga sumunod na araw, gutom na binasa ko ang mga salita ng Diyos araw-araw at nagkamit ng tunay na pagkain sa aking espiritu. Kasabay niyon, unti-unti kong isinasantabi ang mga lumang relihiyosong kautusan at gawain at minsan na lamang sumama sa aking ina sa simbahan para sa Misa. Isang araw, nabasa ko ang mga salitang ito ng Diyos: “Sa ngayon, pormal na gagawing perpekto ng Diyos yaong mga walang relihiyosong paniwala, na handang isantabi ang kanilang dating mga sarili, at sumusunod sa Diyos sa matapat na paraan, at Kanyang gagawing perpekto yaong mga nananabik sa salita ng Diyos. … Kung talagang nais mong magawang perpekto, kung gayon dapat kang magpasya na talikuran nang ganap ang lahat ng bagay mula noong una. Kahit na tama ang ginawa noon, kahit na ito ay gawa ng Diyos, dapat mo pa ring makayang isantabi ito at ihinto ang pagkapit dito. Kahit na malinaw na gawa ito ng Banal na Espiritu, tuwirang ginawa ng Banal na Espiritu, ngayon dapat mong isantabi ito. Hindi mo dapat panghawakan ito. Ito ang kinakailangan ng Diyos. Ang lahat ng bagay ay dapat mapanibago. Sa gawain ng Diyos at salita ng Diyos, hindi Siya tumutukoy sa mga lumang bagay na naganap noon, at hindi Siya humuhukay sa lumang kasaysayan. Ang Diyos ay isang Diyos na palaging bago at hindi kailanman luma. Hindi Siya kumakapit kahit sa Kanyang sariling mga salita mula sa nakaraan, kung saan malinaw na ang Diyos ay hindi sumusunod sa anumang mga alituntunin. Sa ganitong kaso, bilang isang tao, kung palagi kang kumakapit sa mga bagay ng nakaraan, tumatangging pakawalan ang mga iyon, at mahigpit na ginagamit ang mga iyon sa nakapormulang paraan, samantalang ang Diyos ay hindi na gumagawa sa mga paraang ginawa Niya noon, kung gayon hindi ba nakakaantala lamang ang iyong mga salita at kilos? Hindi ka ba nagiging kaaway ng Diyos? Hahayaan mo ba ang iyong buong buhay na lubos na mawasak at masira dahil sa mga lumang bagay na ito? Gagawin ka ng mga lumang bagay na ito na isang tao na humahadlang sa gawain ng Diyos. Nais mo bang maging ganitong uri ng tao? Kung talagang hindi mo nais iyan, kung gayon ay itigil mo agad ang iyong ginagawa at mag-iba ng landas; magsimulang muli. Hindi tinatandaan ng Diyos ang iyong nakaraang paglilingkod.

Mula sa mga salita ng Diyos, naintindihan ko ang Kanyang kalooban: hinihingi ng Diyos na tayong mga mananampalataya sa Kanya ay huwag kumapit sa mga lumang bagay at basta na lamang bigyan ng kahulugan ang Kanyang bagong gawain, na nagtataglay ng Kanyang disposisyon. Noon, pinanghawakan ko ang paniniwalang nauugnay sa mga relihiyosong ritwal at pagsisilbi sa relihiyosong paraan ay ipinapakita ang katapatan ko sa Diyos at naaayon iyon sa puso Niya. Nalaman ko na lang nang mabasa ko ang mga salita ng Diyos na ang mga lumang ritwal na iyon ay kinamumuhian pala ng Diyos. Sa tuwing gagawa ang Diyos ng isang yugto ng gawain ay nagdadala Siya sa atin ng bagong paraan ng pagsasagawa, at ang dapat nating gawin ay tanggapin, sundin at sundan iyon, dahil gusto ng Diyos ang mga naghahanap at nagmamahal sa katotohanan at simpleng sinusunod ang Kanyang gawain. Hindi na dapat ako basta sumunod at makinig sa mga pari dahil naglilingkod silang lahat sa Diyos ayon sa sarili nilang mga pananaw at imahinasyon, na taliwas sa kalooban ng Diyos. Tingnan ang mga Fariseo sa Kapanahunan ng Kautusan: Dahil hindi alam ang mga prinsipyo ng gawain ng Banal na Espiritu, hinusgahan at kinondena nila ang gawain ng Panginoong Hesus sa pamamagitan ng mga lumang kautusan at ritwal at sa huli ay pinuksa ng Banal na Espiritu. Gayunman, ang mga disipulo ng Panginoon ay nakalayo mula sa mga batas at kautusan at namuhay na kaharap ang Panginoon. Kaya kung mananatili akong nakakapit sa lumang gawain ng Diyos, magiging isa akong modernong Fariseo na tumatanggi sa gawain ng Diyos. Naiintindihan ito, determinado akong isantabi lahat ng mga relihiyosong kautusan at ritwal.

Kalaunan ay nabasa ko ang isa pang sipi ng mga salita ng Diyos: “Ang isang normal na buhay espirituwal ay hindi limitado sa panalangin, awit, buhay iglesia, pagkain at pag-inom ng mga salita ng diyos, at iba pang gayong mga pagsasagawa, ngunit ito ay nangangahulugan na isabuhay ang isang buhay espirituwal na sariwa at masigla. Ito ay hindi tungkol sa pamamaraan, bagkus sa resulta. Iniisip ng karamihan sa mga tao na upang magkaroon ng isang normal na buhay espirituwal ang isa ay dapat manalangin, umawit, kumain at uminom ng mga salita ng Diyos, o subukang unawain ang mga salita ng Diyos. Hindi alintana magkaroon man ng anumang resulta, o magkaroon man ng isang tunay na pagkaunawa, ang mga taong ito ay basta na lamang nagpopokus sa pakikiayon sa nasa labas- at hindi nagpopokus sa resulta-sila ang mga tao na nabubuhay sa loob ng mga ritwal ng relihiyon, at hindi mga taong nabubuhay sa loob ng iglesia, at lalong hindi sila mga tao ng kaharian. Ang ganitong uri ng mga panalangin ng tao, mga awit, at pagkain at pag-inom ng mga salita ng Diyos ay pagsunod lahat sa mga patakaran, sila ay inuudyukan na gawin ang mga ito, at ang mga ito ay ginagawa upang makisabay sa uso, hindi sila ginagawa nang kusa o ginagawa mula sa puso. Hindi alintana gaano man ang idalangin o awitin ng mga taong ito, hindi magkakaroon ng anumang resulta, sapagkat lahat ng kanilang isinasagawa ay mga relihiyosong patakaran at mga ritwal, at hindi nila isinasagawa ang salita ng Diyos. Sa pagpopokus lamang sa pamamaraan, at pagdadala sa mga salita ng Diyos bilang mga patakaran na susundin, ang ganitong uri ng tao ay hindi isinasagawa ang salita ng Diyos, ngunit pinalulugod ang laman, at gumagawa ng mga bagay upang purihin ng iba. Ang ganitong uri ng relihiyosong ritwal at patakaran ay nagmumula sa tao, hindi mula sa Diyos. Ang Diyos ay hindi nagpapanatili ng mga patakaran, hindi sumusunod sa anumang mga kautusan; gumagawa Siya ng mga bagong bagay araw-araw at gumagawa Siya ng praktikal na gawain. Kagaya ng mga tao sa Tatlong-Sariling Iglesia na limitado lamang sa pang-araw-araw na panalangin sa umaga, mga panggabing panalangin, mga pagpapasalamat bago ang pagkain, pagpapahayag ng pasasalamat sa lahat, at iba pang gayong mga pagsasagawa, gaano man karami ang gawin ng mga taong ito, o gaano man katagal nilang isagawa, hindi nila matataglay ang gawain ng Banal na Espiritu. Kung ang mga tao ay nabubuhay sa loob ng mga patakaran, na ang kanilang mga puso ay buhos sa pagsasagsawa, kung gayon ang Banal na Espiritu ay walang pag-asang gumawa ng gawain, sapagkat ang puso ng mga tao ay abala sa mga patakaran, abala sa mga pagkaintindi ng mga tao; kung gayon ang Diyos ay walang paraan upang gumawa ng gawain; ang mga tao ay palagi na lamang mabubuhay sa ilalim ng pagkontrol ng kautusan, at ang ganitong uri ng tao ay hindi kailanman matatanggap ang papuri ng Diyos.

Hindi lamang inihantad ng mga salita ng Makapangyarihang Diyos ang paglihis sa aking pagsasagawa, kundi sinabi rin sa akin kung paano mamumuhay ng totoong espirituwal na buhay. Mula sa mga salita ng Diyos, naintindihan ko: Hindi hinuhusgahan ng panlabas na pormalidad at aksiyon natin kung paano tayo magkakaroon ng tunay na espirituwal na buhay, kundi ang pagiging epektibo nito. Kung mananalangin man tayo sa Diyos, o babasahin ang Kanyang mga salita o maging aktibo sa simbahan, iyon ay para mapalapit tayo sa Diyos, intindihin ang Kanyang kalooban at pagkatapos ay magsagawa ayon sa Kanyang mga hinihingi. Iniisip ang mga relihiyosong ritwal na ginawa ko-araw-araw na nagdarasal sa itinakdang oras, dumadalo sa pang-umagang Misa, nag-aayuno at nakikiisa sa Banal na Komunyon—nalaman ko na nakatuon lamang ako sa mga panlabas na gawain ngunit sa puso ko ay hindi napalapit sa Diyos. Bilang resulta, kahit na maraming taon kong pinanatili ang mga ritwal na iyon ay hindi nadagdagan ang kaalaman ko sa Diyos o nakalaya mula sa gapos ng kasalanan, ngunit lalo pa akong nakaramdam ng kagipitan at may pinapasan. Sa pamamagitan ng pagsisikap ko lamang at wala ang gawain ng Banal na Espiritu, kahit na perpekto pa ang paggawa ko sa mga ritwal na iyon, hindi ko pa rin matatanggap ang pagpuri ng Diyos. Kung ganoon ay anong silbi niyon?

Noon, talagang pahirap sa akin ang pagdadasal: Kailangan kong lumuhod sa harap ng Diyos, inuulit ang mga panalangin ko sa mahabang oras. Kahit na minsan ay hindi ko maituon ang buong atensiyon ko doon, kailangan ko pa ring magpatuloy hanggang sa matapos ang dasal. Ngayon, matapos tanggapin ang gawain ng Diyos sa mga huling araw, hindi ko sinasambit ang mahahabang mga panalanging iyon sa tuwing nagdarasal ako sa Diyos, ngunit sinasambit ang nilalaman ng puso ko sa Diyos, sinasabi sa Kanya ang tungkol sa mga paghihirap at iniisip ko. Sa paglaya sa gapos ng mga relihiyosong ritwal at mga kautusan, labis na malaya ang pakiramdam ko.

Basahin ang mga salita ng Diyos

Ngayon ay linggo-linggo akong dumadalo sa mga pagpupulong, pagbabahagi at ibinabahagi ang mga salita ng Diyos sa aking mga kapatid at madalas na makinig sa mga sermon at pagbabahagi, nagtatamo ng maraming pagkain para sa aking espiritu. Idagdag pa, inayos ng mga salita ng Diyos ang maraming praktikal na paghihirap sa pang-araw-araw kong buhay. Napakabago at praktikal ng paraang iyon! Sa pamamagitan ng pagbabahagi sa aking mga kapatid sa mga pagtitipon sa loob ng ilang sandali, nagkakamit ako ng maraming kaalaman ng maraming katotohanan na hindi ko natamo sa aking tatlumpu’t limang taon ng pananampalataya sa Katolisismo, gaya ng katotohanan sa gawain ng paghatol ng Diyos sa mga huling araw, ang misteryo ng pagkakatawang-tao, at ang kuwento sa loob at diwa ng Biblia. Idagdag pa, sa mga salita ng Diyos ay nahanap ko ang praktikal na paraan upang mapalapit sa Kanya at hanapin ang Kanyang kalooban, at hindi na kailangang hingin ang payo ng pari tungkol sa lahat ng bagay. Ibinunyag ng salita ng Diyos ang lahat ng katotohanan at misteryo na hindi ko alam, kaya hangga’t binabasa ko ang Kanyang mga salita at hinahanap ang katotohanan sa mga iyon ay mahahanap ko ang tamang daan sa pagsasagawa. Ngayon ay may normal na akong espirituwal na buhay at nararamdaman ang presensiya ng Diyos, namumuhay sa ilalim ng Kanyang mga pagpapala at gabay. Nangangaral din ako ng ebanghelyo sa aking pamilya at ngayon ay sama-sama na naming sinusunod ang bagong gawain ng Diyos. Nag-umpisa na ang bagong buhay namin. Papuri sa Diyos! Amen!


Unang Bahagi: Matapos Kumawala Mula sa mga Relihiyosong Ritwal, Namumuhay na Ako Ngayon ng Tunay na Espirituwal na Buhay (I)

Contact Us

Ang dedikadong mga kinatawan namin ay narito 24/7 upang lutasin ang kalituhan at problema ninyo sa pananampalataya at buhay.

avatar
  Subscribe  
Notify of