Mag-subscribe

Menu

Ang Salita ng Diyos Ngayong Araw | "Kabanata 29" | Sipi 65 Ang Salita ng Diyos Ngayong Araw | "Kabanata 29" | Sipi 65
00:00/ 00:00

Ang Salita ng Diyos Ngayong Araw | "Kabanata 29" | Sipi 65

00:00
00:00

Noong araw na ang lahat ng bagay ay muling nabuhay, Ako ay tumungo sa tao, at nagpalipas Ako ng magagandang araw at gabi kasama siya. Dito lamang sa puntong ito na kaunti ang pakiramdam ng tao sa Aking pagiging madaling lapitan, at ang kanyang pakikipag-ugnayan sa Akin ay nagiging madalas, nakikita niya ang ilan sa kung ano ang mayroon Ako at kung ano Ako—at bilang bunga, nakakakuha siya ng kaunting pagkakakilala sa Akin. Sa lahat ng mga tao, itinataas Ko ang Aking ulo at nagmamasid, at lahat sila ay nakikita Ako. Ngunit kapag ang sakuna ay sinapit na ng mundo, agad silang nagiging balisa, at ang Aking imahe ay naglalaho sa kanilang mga puso; tinamaan ng sindak sa pagdating ng sakuna, hindi nila iniintindi ang Aking mga paghihikayat. Maraming taon nang Ako ay nagdaan sa tao, ngunit lagi siyang nananatiling walang kamalayan, at hindi Ako kailanman nakilala. Ngayon, winiwika Ko sa kanya mula sa Aking mismong bibig, at hikayatin ang lahat ng tao na humarap sa Akin para tumanggap ng mga bagay mula sa Akin, ngunit pinapanatili pa rin nila ang kanilang pagitan mula sa Akin, at kaya naman hindi nila Ako kilala. Noong ang Aking mga yapak ay papunta tungo sa mga dulo ng sansinukob, ang tao ay magsisimulang magnilay sa kanyang sarili, at ang lahat ng tao ay pupunta sa Akin at yuyuko sa Aking harapan at Ako ay sasambahin. Ito ang magiging araw ng Aking kaluwalhatian, ang Aking pagbabalik, at gayundin ang araw ng Aking pag-alis. Ngayon, Ako ay nagsimula na ng Aking gawa kasama ng buong sangkatauhan, pormal nang nagsimula, sa buong sansinukob, sa katapusan ng Aking plano sa pamamahala. Magmula sa sandaling ito at sa hinaharap, ang sinuman na hindi maingat ay may pananagutang sumailalim sa walang-awang pagkastigo sa kahit na anong sandali. Hindi dahil sa Ako ay walang puso, ngunit ito ay isang hakbang ng Aking plano sa pamamahala; lahat ay dapat sumailalim ayon sa mga hakbangin ng Aking plano, at walang sinuman ang makapagbabago nito. Kapag opisyal na akong nagsimula sa Aking gawa, ang lahat ng tao ay kikilos kagaya ng Aking kilos, gayon din ang mga tao sa buong sansinukob ay sasakupin ang kani-kanilang sarili bilang hakbang kasama Ako, mayroong “kagalakan” sa buong sansinukob, at ang tao ay Akin pang uudyukan. Ang kahihinatnan, ang malaking pulang dragon mismo ay pipilantikin sa isang estado ng diliryo at pagkalito dulot Ko, at nagsisilbing Aking gawa, at, sa kabila ng pagtanggi, ay hindi kayang sumunod sa mga sarili nitong pagnanais, na siyang iniiwan nang walang pagpipilian maliban sa magpasakop sa Aking kapangyarihan. Sa lahat ng Aking mga plano, ang malaking pulang dragon ay ang Aking kasalungat, Aking kaaway, at Akin ding alipin; dahil dito, hindi Ako kailanman nagpaluwag sa Aking “mga kautusan” ukol dito. Samakatuwid, ang huling yugto ng gawa ng Aking pagkakatawang-tao ay nakumpleto sa sarili nitong sambahayan. Sa ganitong paraan, ang malaking pulang dragon ay mas higit na kayang maglingkod sa Akin nang maayos, kung saan sa pamamagitan nito ay lulupigin Ko ito at kukumpletuhin ang Aking plano. Habang Ako ay gumagawa, ang lahat ng anghel ay papasok sa isang tiyak na digmaan kasama Ako at lulutasin ito para isakatuparan ang Aking mga hiling sa huling yugto, nang sa gayon ang mga tao sa daigdig ay susuko sa Aking harapan gaya ng mga anghel, at walang pagnanais na Ako ay tutulan, at walang ibang gagawin na paghihimagsik laban sa Akin. Ang mga ito ay mga pagbabago sa Aking gawa sa buong sansinukob.

Ang dahilan at kahalagahan ng Aking pagdating sa mga tao ay upang iligtas ang sangkatauhan, upang dalhin ang buong sangkatauhan pabalik sa Aking sambahayan, upang pag-isahing muli ang langit kasama ang lupa, at upang hikayatin ang taong ihatid ang mga “senyales” sa pagitan ng langit at lupa, dahil iyon ay ang likas na tungkulin ng tao. Sa panahong nilikha Ko ang sangkatauhan, ginawa Ko nang handa ang lahat ng bagay para sa sangkatauhan, at kinalaunan, pinahintulutan Ko ang sangkatauhang tanggapin ang mga yaman na ibinigay Ko sa kanya ayon sa Aking mga kautusan. Kaya naman, winiwika Ko na ito ay sa ilalim ng Aking patnubay na ang buong sangkatauhan ay nararating ngayon. At ang lahat ng ito ay Aking plano. Sa buong sangkatauhan, hindi mabilang na dami ng tao ang nabubuhay sa ilalim ng pangangalaga ng Aking pag-ibig, at hindi mabilang na dami ang namumuhay sa ilalim ng pagkastigo ng Aking poot. Kahit na ang mga tao ay nananalangin sa Akin, hindi pa rin nila kayang baguhin ang kanilang kasalukuyang kalagayan; kapag sila ay nawalan ng pag-asa, kaya lamang nilang hayaan ang kalikasang gawin ang tungkulin nito at tumigil na suwayin Ako, dahil ito ay ang lahat na kayang tuparin ng tao. Kung pag-uusapan ang estado ng buhay ng tao, ang tao ay kailangan pang hanapin ang tunay na buhay, hindi pa niya nakikita sa pamamagitan ng kawalan ng katarungan, kapanglawan, at mga nakakahapis na kalagayan ng mundo—at kaya naman, kung hindi dahil sa pagdating ng sakuna, karamihan ng mga tao ay mananatili pa ring yumayakap sa Inang Kalikasan, at mananatili pa ring umuukupa sa kanilang mga sarili sa tamis ng “buhay.” Hindi nga ba ito ang katotohanan ng mundo? Hindi nga ba ito ang tinig ng kaligtasan na winiwika Ko sa mga tao? Bakit, sa buong sangkatauhan, walang sinuman ang tunay na nagmahal sa Akin? Bakit mahal lang Ako ng tao sa gitna ng pagkastigo at mga pagsubok, ngunit walang sinuman ang umiibig sa Akin sa ilalim ng Aking pangangalaga? Ako ay nagbigay ng Aking pagkastigo sa tao sa maraming pagkakataon. Tiningnan nila ito, ngunit hindi nila ito pinansin, at hindi nila pinag-aaralan at pinag-iisipan sa oras na ito, at kaya nga lahat ng dumarating sa tao ay walang-awang paghatol. Ito ay isa lamang sa Aking mga paraan ng pagkilos, ngunit ito pa rin ay para baguhin ang tao at himukin siyang umibig sa Akin.

Hinango mula sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Ang Pagkilos ng Gawain ng Diyos sa Sansinukob

Kasama ng Diyos ang tao ng maraming taon, walang sinuman ang nakakaalam, walang sinuman ang nakakakilala sa Kanya; ngayon ang mga salita ng Diyos ay nagsasabi sa kanilang Siya ay naririto. Hinihiling Niya sa tao na lumapit sa Kanya, upang makatanggap sila mula sa Kanya. Ngunit ang tao ay nagpapatuloy pa rin sa paglayo; hindi nakapagtatakang walang nakakakilala sa Kanya. Kapag humakbang ang Diyos sa buong sansinukob, nagsisimulang mag-isip nang malalim ang tao. Lumalapit sila sa harapan ng Diyos at sila ay lumuluhod at sumasamba sa Diyos. Ito ang araw ng kaluwalhatian ng Diyos, ng pagbabalik ng Diyos at ng Kanyang pag-alis. Ito ang araw ng kaluwalhatian ng Diyos, ng pagbabalik ng Diyos at ng Kanyang pag-alis, oh!

Sinimulan ng Diyos ang Kanyang gawain sa tao at ng Kanyang huling plano sa buong mundo. Ang sinuman na hindi nag-iingat, walang-awang kaparusahan ay tiyak na matitikman. Hindi ito pagiging malamig ng puso ng Diyos; ito ay isang hakbang lamang ng Kanyang plano, na dapat sundin ng lahat ng mga bagay; ito ay isang katotohanan na hindi maaaring baguhin kailanman. Susuko sa Diyos mga tao sa lupa, masunurin katulad ng mga anghel, walang nagnanais na lumaban o maghimagsik; ito ang gawain ng Diyos sa buong mundo.

Nang pormal na pasimulan ng Diyos ang Kanyang gawain, ang lahat ng tao ay kumikilos patungo sa Kanya. Nagiging abala sa Diyos ang sansinukob; mundo'y nagsasaya, mga tao'y napapasigla. Ang malaking pulang dragon ay nasa isang pag-ikot, naglilingkod sa Diyos laban sa sarili nitong kalooban. Hindi nito maaaring sundin ang kanyang sariling hiling, ngunit dapat sundin ang kontrol ng Diyos.

Ang dragon ay hambingan, hambingan ng plano ng Diyos, kaaway ng Diyos at Kanyang lingkod. Upang makumpleto huling yugto ng gawain N'ya, nagkatawang-tao ang Diyos sa lungga nito, kaya ang dragon ay mabuting naglilingkod sa Diyos; ito ay upang lupigin ito upang wakasan ang plano ng Diyos. Ang mga anghel ay sumasali sa Diyos sa labanan upang bigyang lugod ang puso ng Diyos sa huling yugto, upang bigyang lugod ang puso ng Diyos sa huling yugto. Ito ang araw ng kaluwalhatian ng Diyos, ng pagbabalik ng Diyos at ng Kanyang pag-alis. Ito ang araw ng kaluwalhatian ng Diyos, ng pagbabalik ng Diyos at ng Kanyang pag-alis, oh!

mula sa Sumunod sa Cordero at Kumanta ng mga Bagong Awitin

Mag-iwan ng Tugon