Bakit Napakaraming Denominasyon sa Kristiyanismo?

Nang ang Panginoong Jesus ay naparito sa mundo upang gawin ang Kanyang gawain nang personal, lahat ng mga sumasampalataya sa kanya ay napasa-ilalim ng Kanyang pangalan.  Ipinalaganap ng mga apostol ang ebanghelyo sa lahat ng dako, at pinagsama ang lahat ng mga kapatid na tumanggap ng kaligtasan ng Panginoong Jesus at sumailalim sa Kanyang pangalan, at pinagsama ang mga ito kay Cristo.  Sumunod lamang sila kay Jesucristo. Tulad ng nabasa sa mga banal na kasulatan, “Isang Panginoon, isang pananampalataya, isang bautismo, Isang Dios at Ama ng lahat, na siyang sumasa ibabaw sa lahat, at sumasa lahat, at nasa lahat” (Efeso 4:5-6). Samakatuwid, walang ibang mga denominasyon sa kapanahunan ng mga apostol.

Dumating na ang mga huling araw.  Ang lahat ng mga tagasunod ng Panginoon ay may pananalig sa iisang Diyos, nagbasa ng parehong Bibliya, at pinanatili ang mga turo ng Panginoon.  Gayunpaman, higit sa dalawang libong iba’t ibang mga denominasyon ang mga nabuo, at ang bawat isa sa kanila ay nagtataglay ng titulo na: Ang aming denominasyon ay ang pinaka-ortodokso sa mundo.  Kaya’t lumilitaw ang isang sitwasyon kung saan silang lahat ay naging mga hari ng kanilang sariling mga kastilyo, nabuo ang mga klinika at nanatili sa kanilang sariling mga pananaw, at walang kahit isang umayon sa sinuman.  Nililito nito ang maraming mga tapat na mananampalataya sa Panginoong: Lahat ng nasa pangalan ng Panginoong Jesus ay tumitingin sa Kanyang kaligtasan ng krus, tumatanggap ng binyag, pagputol-putol ng tinapay, pagsasanay ng pagiging mapagpakumbaba at mapagpasensya,  at pagiging matiisin at mahalin ang kapwa, at lumakad sa landas na binuksan ng Panginoong Jesus. Kaya bakit maraming mga denominasyon ang lumitaw? Bakit ganito?

Bakit Napakaraming Denominasyon sa Kristiyanismo

Tungkol sa isyung ito, minsan na akong nagtanong sa mga mangangaral at pastor, pati na rin sa mga doktor ng teolohiya.  Gayunpaman, walang nakapagpaliwanag nito. Nang maglaon, ang isa sa aking mga kaibigan na nangangaral ng maraming taon ay nagbigay sa akin ng isang espirituwal na libro at natagpuan ko ang sagot sa loob nito, “Sa lahat ng nakaraang taon pinag-aralan ng mga tao ang Biblia, nakabuo sila ng napakaraming paliwanag, at nag-ukol ng napakaraming gawa; marami rin silang magkakaibang opinyon tungkol sa Biblia, na walang katapusan nilang pinagtatalunan, kaya nga halos dalawang libong magkakaibang denominasyon na ang nabuo ngayon” (“Tungkol sa Biblia (1)”). Sa pagninilay ng mga salitang ito, naintindihan ko: Dahil tayong mga tiwaling tao ay may mapagmalaki na kalikasan, gumagawa tayo para sa Panginoon sa pamamagitan ng ating mga kakanyahan at kaalaman.  Ang ilang mga tao ay may maraming mga teoryang teolohikal mula sa pagsisiyasat sa Bibliya at ipinangaral nila ang Bibliya sa konteksto, na inaasa sa kanilang sariling mga ideya at imahinasyon. Dahil ang bawat isa sa kanila ay may iba’t ibang mga pag-unawa sa Bibliya, lumitaw ang mga pagkakaiba-iba ng mga opinyon.  Samakatuwid, nagsimula silang bumuo ng mga grupo upang mahawakan lamang ang kapangyarihan at magkaroon ng kanilang sariling hanay ng mga patakaran. Dinala nila ang mga mananampalataya sa harap nila at pinaniwala sila at sumunod sa Diyos ayon sa kanilang mga sermon. Sa ganitong paraan, ang mga mananampalataya ay hindi sinasadya na ginawang isang punong pigura ang Diyos, Sa ganito paanong nabuo ang iba’t ibang mga denominasyon.

Halimbawa, nakita ng ilang mga tao na sinasabi ng Bibliya na noong bumaba ang Banal na Espiritu sa Pentecostes, ang mga alagad ng Panginoon ay maaaring magsalita ng mga wika at may iba’t ibang mga kakayahan.  Kaya, naglalagay sila ng importansya sa mga kakanyahan mula sa Banal na Espiritu at naniniwala na ang isang tao ay tiyak na magsasalita ng mga wika sa sandaling siya ay mabautismuhan, tulad ng kung paano bumaba ang Banal na Espiritu sa tao noong Pentecostes.  Kapag binasa ng ilang mga tao ang talatang ito ng Bibliya, Sapagka’t kung ipahahayag mo ng iyong bibig si Jesus na Panginoon, at sasampalataya ka sa iyong puso na binuhay siyang maguli ng Dios sa mga patay ay maliligtas ka. Sapagka’t ang tao’y nanampalataya ng puso sa ikatutuwid; at ginagawa sa pamamagitan ng bibig ang pagpapahayag sa ikaliligtas” (Roma 10:9-10), sinimulan nilang isaalang-alang ang teorya ng pagiging makatwiran ng pananampalataya bilang pinakamahalaga.  Sa kanilang opinyon, sila ay nailigtas at maaaring makapasok sa kaharian ng langit hangga’t naniniwala sila sa Diyos sa kanilang mga puso at kumumpisal sa kanilang mga bibig.  Mayroon ding ilang mga tao nang makita nila ang sinabi ng Panginoong Jesus, “Kinakailangan ngang kayo’y ipanganak na muli” (Juan 3: 7) nang pinahayag Niya ang muling ipanganak kay Nicodemus, iniisip nila na ang pagsunod sa Panginoon ay nangangailangan ng pagkapanganak muli, pagtatapat ng kanilang mga kasalanan at  pagsisisi. … Sapagkat ang bawat isa sa kanila ay may sariling hanay ng mga teolohikal na teorya at doktrina, nagkaroon ng maraming iba’t ibang mga denominasyon, tulad ng Pentecostes, Ang Katwiran ng Simbahan ng Pananampalataya, Samahan ng Pagkapanganak Muli, at iba pa.  Bukod dito, maraming mga tao sa kani-kanilang mga denominasyon ang nag-iisip na ang kanilang sariling mga pag-unawa ay ang pinakamataas at ang kanilang kaalaman sa Diyos ang pinaka-tunay, kaya’t wala sa kanila ang tumatanggap ng mga pang-unawa ng iba, na humahantong sa pag-atake, pagtatalo, at pagbukod sa bawat isa, na humantong  sa pagkahati-hati ng mga denominasyon sa kahit na mas maliit na paksyon.

Sa katunayan, ang mga pananalitang ito ng bawat denominasyon ay ang lahat ng imahinasyon at konsepto ng mga tao, at ang kaalaman na labas sa konsepto ng Bibliya.  Magagawa lamang ang mga ito sa kani-kanilang mga denominasyon, ngunit hindi maaaring ganap na kumbinsihin ang buong Kristiyanismo. Ito ang dahilan kung bakit kahit na mayroong isang Bibliya, isang Diyos, isang katawan at isang paniniwala, mayroong lumilitaw na libu-libo ng mga denominasyon.

Maraming mga kapatid ang nalilito:Patuloy ba ang ganitong sitwasyon?  Dahil ang lahat ng mga kapatid ay naniniwala sa iisang Diyos, paano tayo magkakaisa at tunay na makabalik sa harap ng Diyos?  Dahil dito, nanalangin ako at hinanap ang Panginoon kasama ng maraming katrabaho, at pinag-aralan namin ang mga banal na kasulatan.  Pagkatapos, nakita namin ang mga salitang ito sa Bibliya, “Sa pagiging katiwala sa kaganapan ng mga panahon, upang tipunin ang lahat ng mga bagay kay Cristo, ang mga bagay na nangasa sangkalangitan, at ang mga bagay na nangasa ibabaw ng lupa; sa kaniya, sinasabi ko” (Efeso 1:10).  Nabasa din natin ang mga salita ng Panginoong Jesus, “At mayroon akong ibang mga tupa, na hindi sa kulungang ito: sila’y kailangan din namang dalhin ko, at kanilang diringgin ang aking tinig; at sila’y magiging isang kawan, at magkakaroon ng isang pastor” (Juan 10:16). “At mangyayari sa mga huling araw, na ang bundok ng bahay ng Panginoon ay matatatag sa taluktok ng mga bundok, at magiging mataas sa mga burol; at lahat ng bansa ay magsisiparoon doon”(Isaias 2:2). Ang librong ibinigay sa akin ng kaibigan ko ay malinaw na ipinaliwanag ito: “Maraming pangunahing relihiyon sa mundo, at ang bawat isa ay may sariling pinuno, o lider, at ang mga tagasunod ay nakakalat sa iba’t ibang mga bansa at rehiyon sa buong mundo; sa bawat bansa, maging malaki man o maliit, ay may iba’t ibang mga relihiyon sa loob nito. Gayunman, kahit gaano karami ang mga relihiyon sa buong mundo, ang lahat ng tao sa loob ng sansinukob sa katapusan ay iiral sa ilalim ng paggabay ng isang Diyos, at ang kanilang pag-iral ay hindi ginagabayan ng mga relihiyosong pinuno o lider. Na ibig sabihin, ang sangkatauhan ay hindi ginagabayan ng isang natatanging relihiyosong pinuno o lider; bagkus ang buong sangkatauhan ay pinamumunuan ng Maylalang, na lumikha ng mga kalangitan at lupa, at lahat ng bagay, at lumikha rin sa sangkatauhan—at ito ay isang katunayan. Kahit na ang mundo ay maraming nangungunang relihiyon, kahit gaano pa kalaki ang mga ito, silang lahat ay umiiral sa ilalim ng kapamahalaan ng Maylalang, at wala sa kanila ang makalalampas sa saklaw ng kapamahalaan na ito. Ang pag-unlad ng sangkatauhan, kaunlarang panlipunan, ang pag-unlad ng likas na agham—bawat isa ay hindi maihihiwalay mula sa mga pagsasaayos ng Maylalang, at ang gawaing ito ay hindi isang bagay na kayang gawin ng isang natatanging pinuno ng relihiyon. Ang mga relihiyosong pinuno ay mga pinuno lamang ng isang natatanging relihiyon, at hindi maaaring kumatawan sa Diyos, o sa Isa na Siyang lumikha ng mga kalangitan at lupa at lahat ng bagay. Ang mga pinuno ng relihiyon ay makakapanguna sa lahat ng nasa loob ng buong relihiyon, nguni’t hindi makapag-uutos sa lahat ng nilalang sa ilalim ng mga kalangitan—ito ay isang pangsansinukob na tanggap na katotohanan. Ang mga relihiyosong pinuno ay pawang mga tagapanguna lamang, at hindi makapapantay sa Diyos (ang Maylalang). Ang lahat ng mga bagay ay nasa mga kamay ng Maylalang, at sa katapusan lahat ng ito ay babalik sa mga kamay ng Maylalang. Ang sangkatauhan ay orihinal na nilikha ng Diyos, at maging anupaman ang relihiyon, ang bawat tao ay babalik sa ilalim ng kapamahalaan ng Diyos—ito ay hindi naiiwasan. Ang Diyos lamang ang Kataas-taasan sa gitna ng lahat ng bagay, at ang pinakamataas na pinuno sa gitna ng lahat ng nilalang ay dapat ding bumalik sa ilalim ng Kanyang kapamahalaan. Kahit na gaano kataas ang katayuan ng tao, hindi niya madadala ang sangkatauhan sa angkop na hantungan, at walang kahit isang kayang uriin ang lahat ng bagay ayon sa uri. Si Jehova Mismo ang lumikha sa sangkatauhan at inuri ang bawat isa ayon sa uri, at kapag dumating ang katapusang panahon gagawin pa rin Niya Mismo ang Kanyang sariling gawain, inuuri ang lahat ng bagay ayon sa uri—at hindi ito magagawa ng kahit na sino kundi ng Diyos lamang” (“Pag-alam sa Tatlong Yugto ng Gawain ng Diyos ang Landas tungo sa Pagkilala sa Diyos”).  Mula sa mga salitang ito, alam natin na ang masamang sangkatauhan ay hindi malulutas ang problemang ito, dahil ang lahat ng mga ulo ng relihiyon at mga pinuno ay lahat ay tao, , nilikha na mga nilalang.  Ang Diyos ang Lumikha. Ang mga tao sa bawat denominasyon ay mapasa ilalim ng awtoridad ng Diyos. Makikita rin natin na sa mga huling araw, ang eksena na “lahat ng mga tao ay dumadaloy sa bundok na ito” ay lilitaw.  Tanging ang Diyos mismo ang maaaring magsagawa ng gawaing ito, walang sinuman ang may kakayahang gawin ito. Kaya tangi lamang kapag dumating ang Diyos ay maaaring ang tunay na mananampalataya sa Diyos mula sa lahat ng mga denominasyon ay bumalik sa ilalim ng Kanyang pangalan.  Lahat ay pupurihin ang pangalan ng isang tunay na Diyos at sa oras na iyon ang lahat ay mapapasakop doon ay iisa lamang ang pastol.

Sinabi ng Panginoong Jesus,  “Tulad din naman ang kaharian ng langit sa isang lambat, na inihulog sa dagat, na nakahuli ng sarisaring isda: Na, nang mapuno, ay hinila nila sa pampang; at sila’y nagsiupo, at tinipon sa mga sisidlan ang mabubuti, datapuwa’t itinapon ang masasama. Gayon din ang mangyayari sa katapusan ng sanglibutan: lalabas ang mga anghel, at ihihiwalay ang masasama sa matutuwid, At sila’y igagatong sa kalan ng apoy: diyan na nga ang pagtangis at ang pagngangalit ng mga ngipin” (Mateo 13:47-50). Ang gawain ng lahat ng mga denominasyon na nagiging isa ay gagawin ng Diyos Mismo.  Gayunpaman, ang pinagsamang gawain ay hindi upang tipunin ang lahat ng mga mananampalataya sa bawat relihiyosong denominasyon, kundi upang pumili ng matalinong mga birhen at mga makikilala ang tinig ng Diyos.  Ang mga taong ito ay naghahangad sa pagpapakita ng Diyos at may kakayahang tanggapin at ituloy ang katotohanan. Ang mga mangmang na birhen ay may maligamgam na pag-uugali sa pagbabalik ng Panginoon, at hindi hinihintay o nagmamahal sa katotohanan.  Kaya’t hindi sila pinili ng Diyos. Ang mga masasamang lingkod na iyon at ang mga buktot, na nagnanakaw ng mga handog, nakikibaka para sa katanyagan at pakinabang, at binibigyang kahulugan ang kaalaman sa bibliya upang mapigilan at kontrolin ang mga naniniwala sa iglesya, ay lalo pang kinamumuhian at sinumpa ng Diyos.  Mula sa mga banal na kasulatan, makikita natin ang matuwid na disposisyon ng Diyos at maunawaan kung anong uri ng mga taong nais ng Diyos, kung anong uri ng mga tao ang kinamumuhian niya, at anong uri ng mga tao ang papasok sa kaharian ng langit. Kung pinupursige natin ang pagiging isang tao na nais ng Diyos, magkagayon kapag ang Panginoon ay dumating upang gumawa ng mga gawain lahat ng denominasyon ay magiging iisa,, magkakaroon tayo ng pagkakataong mapili at madala sa kaharian ng langit sa pamamagitan Niya.

 

Inirekomendang pagbabasa:

Contact Us

Ang dedikadong mga kinatawan namin ay narito 24/7 upang lutasin ang kalituhan at problema ninyo sa pananampalataya at buhay.

avatar
  Subscribe  
Notify of