Mag-subscribe

Menu

Susunod

"Dapat Mong Malaman na ang Praktikal na Diyos ang Diyos Mismo" | Sipi 135

445 2020-09-02

Pang Araw-araw na Salita ng Diyos | “Dapat Mong Malaman na ang Praktikal na Diyos ang Diyos Mismo” | Sipi 135
Ngayon, ang kaalaman ng mga tao sa praktikal na Diyos ay nananatiling masyadong naka-isang-panig, at ang kanilang pag-unawa sa kabuluhan ng pagkakatawang-tao ay napaka-katiting pa rin. Pagdating sa katawang-tao ng Diyos, sa pamamagitan ng Kanyang gawa at mga salita, nakikita ng mga tao ang Espiritu ng Diyos na napakaraming sakop, na Siya ay napakayaman. Ngunit, hindi alintana, ang patotoo ng Diyos ay ganap na mula sa Espiritu ng Diyos: kung ano ang ginagawa ng Diyos sa katawang-tao, sa aling mga prinsipyo Siya gumagawa, kung ano ang Kanyang ginagawa sa pagkatao, at kung ano ang Kanyang ginagawa sa pagka-Diyos. Ngayon magagawa mong sambahin na ang taong ito, ngunit sa katunayan ikaw ay sumasamba sa Espiritu. Ito man lang kahit papaano ang dapat makamit ng kaalaman ng tao sa Diyos nagkatawang-tao: ang pagkilala sa diwa ng Espiritu sa pamamagitan ng katawang-tao, ang pagkilala sa banal na gawain ng Espiritu sa katawang-tao at gawaing pantao sa katawang-tao, tinatanggap ang lahat ng mga salita ng Espiritu at mga pagbigkas sa katawang-tao, at nakikita kung paano pinamamahalaan ng Espiritu ng Diyos ang katawang-tao at itinatanghal ang Kanyang kapangyarihan sa katawang-tao. Na ang ibig sabihin, ang tao ay nakikilala ang Espiritu sa langit sa pamamagitan ng katawang-tao; ang pagpapakita ng praktikal na Diyos Mismo sa tao ay nagwawaksi ng malabong Diyos Mismo sa mga pagkaintindi ng mga tao; ang pagsamba ng mga tao sa praktikal na Diyos Mismo ay nadagdagan ang kanilang pagsunod sa Diyos; at sa pamamagitan ng banal na gawain ng Espiritu ng Diyos sa katawang-tao, at gawaing pantao sa katawang-tao, tumatanggap ang tao ng pagbubunyag at pagpapastol, at ang mga pagbabago ay nakamit sa kanyang disposisyon sa buhay. Tanging ito lamang ang aktwal na kahulugan ng pagdating ng Espiritu sa katawang-tao, at pangunahin ito upang ang mga tao ay maaaring makipag-ugnayan sa Diyos, umaasa sa Diyos, at naaabot ang kaalaman sa Diyos.

Sa pangunahin, ano ang dapat na saloobin ng mga tao tungo sa praktikal na Diyos? Ano ang iyong alam sa pagkakatawang-tao, ng pagpapakita ng Salita sa katawang-tao, ng pagpapakita ng Diyos sa katawang-tao, sa mga gawa ng praktikal na Diyos? At ano ang pangunahing sinasabi ngayon? Ang pagkakatawang-tao, ang pagdating ng Salita sa katawang-tao, at ang pagpapakita ng Diyos sa katawang-tao—dapat maunawaan ang lahat ng ito. Batay sa inyong tayog, at sa panahon, dapat ninyong unti-unting maunawaan ang mga isyung ito; sa panahon ng inyong mga karanasan sa buhay, dapat ninyong unti-unting maunawaan ang mga isyung ito, at dapat magkaroon ng isang malinaw na kaalaman. Ang pamamaraan kung saan nararanasan ng mga tao ang mga salita ng Diyos ay ang kaparehong pamamaraan kung saan nakikilala nila ang pagpapakita ng mga salita ng Diyos sa katawang-tao. Mas nararanasan ng mga tao ang mga salita ng Diyos, mas lalong nakikilala nila ang Espiritu ng Diyos; sa pamamagitan ng pagdanas sa mga salita ng Diyos, nauunawaan ng mga tao ang mga prinsipyo na gawa ng Espiritu at nakikilala ang praktikal na Diyos Mismo. Sa katunayan, kapag ginagawang perpekto ng Diyos ang mga tao at nakakamit sila, Kanyang pinapaalam sa kanila ang mga gawa ng praktikal na Diyos; ginagamit Niya ang gawa ng praktikal na Diyos upang ipakita sa mga tao ang aktwal na kabuluhan ng pagkakatawang-tao, at upang ipakita sa kanila na ang Espiritu ng Diyos ay talagang nagpakita sa harapan ng tao. Kapag ang mga tao ay nakamtan ng Diyos at nagawang perpekto ng Diyos, ang mga pagpapahayag ng praktikal na Diyos ay nalupig sila, nabago sila ng mga salita ng praktikal na Diyos, at ibinigay ang Kanyang buhay sa loob nila, pinupuspos sila ng kung ano Siya (ito man ay kung ano Siya na pagkatao, o kung ano Siya sa pagka-Diyos), pinuspos sila ng diwa ng Kanyang mga salita, at hinahayaang isabuhay ng mga tao ang Kanyang mga salita. Kapag nakakamit ng Diyos ang mga tao, pangunahing ginagawa Niya ito sa pamamagitan ng paggamit ng mga salita at pagbigkas ng praktikal na Diyos upang pakitunguhan ang mga kakulangan ng tao, at upang hatulan at ibunyag ang kanilang mapanghimagsik na disposisyon, na nagdudulot sa kanilang makamit ang kanilang kailangan, at ipinapakita sa kanila na ang Diyos ay dumating na sa tao. Pinakamahalaga, ang gawain na ginawa ng praktikal na Diyos ay ang pagliligtas sa bawat tao mula sa impluwensya ni Satanas, paglayo sa mga ito mula sa lupain ng karumihan, at pagpawaksi sa kanilang mga tiwaling disposisyon. Ang pinaka-malalim na kabuluhan ng pagiging nakamit ng praktikal na Diyos ay ang magawa bilang isang huwaran ang praktikal na Diyos, bilang isang modelo, at mamuhay na normal na pagkatao, makayanang magsagawa ayon sa mga salita at mga kinakailangan ng praktikal na Diyos, nang walang kahit na maliit na paglihis o pag-alis, isinasagawa sa paanong paraan ang Kanyang sinasabi, at nagagawang matamo ang anumang hinihiling Niya. Sa ganitong paraan, nakamit mo na ang Diyos. Kung ikaw ay nakamit ng Diyos hindi mo lamang angkin ang gawa ng Banal na Espiritu; higit sa lahat, naisasa-buhay mo ang mga pangangailangan ng praktikal na Diyos. Ang pagkakaroon lamang ng gawa ng Espiritu ay hindi nangangahulugang mayroon ka nang buhay. Ang susi ay kung kaya mo ba kumilos ayon sa mga pangangailangan ng praktikal na Diyos sa iyo, na nag-uugnay kung ikaw ay nakakayang makamit ng Diyos. Ang mga bagay na ito ang pinakamalaking kahulugan ng gawain ng praktikal na Diyos sa katawang-tao. Na ang ibig sabihin, ang Diyos ay nakakamit ang isang grupo ng tao sa pamamagitan ng tunay at aktwal na pagkakatawang-tao at pagiging buhay na buhay at totoong buhay, na nakikita ng mga tao, na talagang ginagawa ang gawain ng Espiritu sa katawang-tao, at sa pagkilos bilang huwaran para sa tao sa katawang-tao. Ang pagdating ng Diyos sa katawang-tao ay una sa lahat upang makayang makita ng mga tao ang tunay na mga gawa ng Diyos, upang magkatotoo ang walang hugis na Espiritu sa katawang-tao, at hayaan ang mga tao na makita at madama Siya. Sa ganitong paraan, ang mga nagawa Niyang ganap ay isasabuhay Siya, ang mga ito ay makakamit Niya, at magiging ayon sa Kanyang puso. Kung ang Diyos ay nagsalita lamang sa langit, at hindi aktwal na dumating sa lupa, ang mga tao ay maaring hindi pa rin magagawang makilala ang Diyos, maari lamang silang mangaral ng mga gawa ng Diyos ginagamit ang walang laman na teyorya, at hindi magkakaroon ng mga salita ng Diyos bilang realidad. Ang Diyos ay pangunahing naparito sa lupa upang kumilos bilang isang huwaran at modelo para sa mga taong makakamit ng Diyos; sa ganitong paraan lamang maaaring makilala ng mga tao ang Diyos, at mahipo ang Diyos, at makita Siya, at doon lamang sila maaaring tunay na makamit ng Diyos.

Hinango mula sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Sa pamamagitan lamang ng Paggawa sa katawang tao Makukuha ng Diyos ang Sangkatauhan

Sa pamamagitan ng salita ng praktikal na Diyos, ang mga kahinaan at rebelyon ng tao ay hinahatulan at ibinubunyag. Pagkatapos ay tinatanggap ng tao ang kailangan nila. Nakikita nila na dumating na ang Diyos sa mundong ito ng tao.

Ang gawain ng praktikal na Diyos ay nagnanais na iligtas ang lahat mula sa impluwensiya ni Satanas, inililigtas sila mula sa karumihan, mula sa kanilang disposisyon na tiniwali ni Satanas. Ang pagiging nakamtan ng Diyos ay nangangahulugang sundan ang Kanyang halimbawa bilang perpektong modelo ng tao. Sundin ang praktikal na Diyos, mabuhay ng normal na pagkatao, sundin ang Kanyang mga salita at hinihingi, ganap na sundin ang sinasabi Niya, at makamit ang anumang hinihiling Niya, sa gayon ay makakamit ka ng Diyos.

Ang Diyos ay nagiging tao, nagpapahintulot sa mga tao na makita ang Kanayang mga gawa. Kanyang Espiritu’y nagiging tao, upang tao’y mahipo ang Diyos, upang mga tao’y matitigan ang Diyos at makilala Siya.

Sa ganitong praktikal na paraan ang Diyos ay gawing ganap ang mga tao. Yaong kayang ipamuhay ang kanilang buhay ayon sa Kanya at sundin ang Kanyang puso, sila ang mga nakakamtan ng Diyos. Ang pagiging nakamtan ng Diyos ay nangangahulugang sundan ang Kanyang halimbawa bilang perpektong modelo ng tao. Sundin ang praktikal na Diyos, mabuhay ng normal na pagkatao, sundin ang Kanyang mga salita at hinihingi, ganap na sundin ang sinasabi Niya, at makamit ang anumang hinihiling Niya, sa gayon ay makakamit ka ng Diyos.

Kung ang Diyos ay nagsalita lamang mula sa langit at hindi bumaba sa lupa, paano Siya makikilala ng mga tao? Tanging sa walang mga laman na salita upang ihatid ang Kanyang mga gawa, ngunit hindi ang Kanyang mga salita bilang realidad. Ang Diyos ay dumarating bilang isang modelo, upang ang tao ay makita at mahawakan Siya, makita at matamo Niya. Ang pagiging nakamtan ng Diyos ay nangangahulugang sundan ang Kanyang halimbawa bilang perpektong modelo ng tao. Sundin ang praktikal na Diyos, mabuhay ng normal na pagkatao, sundin ang Kanyang mga salita at hinihingi, ganap na sundin ang sinasabi Niya, at makamit ang anumang hinihingi Niya, sa gayon ay makakamit ka ng Diyos.

mula sa Sumunod sa Cordero at Kumanta ng mga Bagong Awitin

Mag-iwan ng Tugon