Mag-subscribe

Menu

Tagalog Devotional Message: Napakahalaga para sa mga Kristiyano na Regular na Dumalo sa mga Pulong

Quick Navigation
Paano Tinitignan ng Diyos ang mga Kristiyanong Hindi Dumadalo sa mga Pulong?
Ang Nasa Likod ng Ating Palaging Pagliban sa mga Pagtitipon ay Pakana ni Satanas
Bakit Napakahalaga ng Pagdalo sa Pagpupulong

Nasusulat sa Bibliya, “Na huwag nating pabayaan ang ating pagkakatipon, na gaya ng ugali ng iba, kundi mangagaralan sa isa’t isa; at lalo na kung inyong namamalas na nalalapit na ang araw” (Mga Hebreo 10:25). Ang pagdalo sa mga pagtitipon ay isang bagay na dapat sundin ng mga Kristiyano. Ngunit ngayon, ang ilang mga kapatid ay hindi maaaring gawin ito nang regular dahil inaalala nila ang kanilang sariling trabaho at buhay pamilya. Ang ilan sa kanila ay itinuturing din ang pagdalo sa mga pagtitipon bilang isang labis na pasanin, iniisip na sapat ng magbasa lamang ng mga salita ng Diyos sa bahay.

Sa totoo lang, ang dahilan na maaari nating isaalang-alang ang pagdalo sa mga pagtitipon bilang isang pasanin at piliing isakripisyo ang ating mga pagtitipon para sa buhay pamilya at trabaho ay hindi natin naiintindihan ang kahulugan ng pagdalo sa mga pagtitipon at ang mga bunga ng hindi paggawa nito. Ngayon, magkakaroon tayo ng fellowship tungkol dito.

kahalagahan ng pagdalo sa mga pagpupulong

Paano Tinitignan ng Diyos ang mga Kristiyanong Hindi Dumadalo sa mga Pulong?

Sabi ng Diyos, “Magkakamit ka lamang mula sa pananampalataya sa Diyos kung ituturing mo ito na pinakadakilang bagay sa iyong buhay, mas mahalaga kaysa sa pagkain, kasuotan, o sa anupaman! Kung ikaw ay maniniwala lamang kapag may panahon ka, at walang kakayahan na gugulin ang iyong kabuuang pansin sa iyong pananampalataya, kung ikaw ay palaging nasasapatan at nagpapatumpik-tumpik, kung gayon ay wala kang makakamit.” “May ilang tao na ang paniniwala ay hindi kailanman kinikilala sa puso ng Diyos. Sa ibang salita, hindi kinikilala ng Diyos na mga tagasunod Niya ang mga taong ito, sapagkat hindi pinupuri ng Diyos ang kanilang paniniwala. Para sa mga taong ito, gaano man karami ang taon na pagsunod nila sa Diyos, hindi kailanman nagbago ang kanilang mga ideya at pananaw. Katulad nila ang mga di-mananampalataya, sumusunod sa mga prinsipyo at paraan ng paggawa ng mga bagay ng mga di-mananampalataya, sumusunod sa kanilang mga batas ng kaligtasan at paniniwala. Hindi nila kailanman tinanggap ang salita ng Diyos bilang kanilang buhay, hindi kailanman naniwala na ang salita ng Diyos ay katotohanan, hindi kailanman nilayon na tanggapin ang pagliligtas ng Diyos, at hindi kailanman kinilala ang Diyos bilang kanilang Diyos. Itinuturing nilang libangan ang pagsampalataya sa Diyos, itinuturing nila ang Diyos bilang isa lamang na espirituwal na pagkain, kaya hindi nila inisip na mahalagang subukan at unawain ang disposisyon ng Diyos, o diwa ng Diyos. … Ano ang pananaw ng Diyos sa mga taong ito? Itinuturing Niya silang mga di-mananampalataya.

Mula dito makikita natin na bilang Kristiyano kailangan nating idambana ang Diyos sa ating puso. Kahit na sa ating buhay o sa trabaho, dapat nating unahin muna ang Diyos, at gawin ang pagdalo sa mga pulong, pagdarasal sa Diyos, at pagbabasa ng mga salita ng Diyos bilang pinakamahalagang bagay na dapat gawin. Ito ang dapat gawin ng isang mananampalataya sa Diyos. Kung nasisiyahan lamang tayo sa paniniwala sa pagkakaroon ng Diyos ngunit hindi natin pinahahalagahan ang pagdalo sa mga pagpupulong, at kung kinukuha lamang natin ang paniniwala sa Diyos bilang isang espirituwal na panustos at binabalisa ang ating sarili sa paggawa ng pera at mga bagay na makamundo araw-araw, iniisip natin na walang pagkakaiba kung tayo ay dumalo sa mga pagpupulong o hindi, kung gayon sa pagsasagawa ng paniniwala sa hindi interesadong kaparaanan, hindi ba tayo eksaktong kapareho ng mga hindi mananampalataya? Ang mga hindi mananampalataya ay hindi mahal ang katotohanan, hindi hinahangad ang buhay na galing sa Diyos, at nakikibahagi sa pagkita ng pera at binibigyang kasiyahan ang kanilang sariling laman. Kung tayong mga mananampalataya sa Diyos ay nagbabahagi ng parehong layunin ng gawain at parehong direksyon ng buhay ng mga hindi mananampalataya, ano ang iisipin ng Diyos sa ating pananampalataya? Tutukuyin tayo ng Diyos bilang mga hindi mananampalataya alinsunod sa ating walang malasakit at walang pakundangang pag-uugali sa paniniwala sa Diyos. Hindi niya tayo kikilalanin bilang Kanyang mga tagasunod, dahil naniniwala tayo sa Kanya ngunit hindi talaga natin Siya sinasamba at ayaw nating tanggapin ang Kanyang kaligtasan o kumilos alinsunod sa Kanyang mga kinakailangan. Bilang resulta, ang ating pangwakas na kalalabasan ay magiging katulad ng mga hindi mananampalataya, na hahatulan at parurusahan ng Diyos. Sa gayon, makikita natin na regular man tayo o hindi sa pagdalo sa mga pagpupulong ay ipinapakita kung tunay tayong naniniwala sa Diyos o hindi at kung tayo ay sumusunod sa katotohanan. Kung palagi tayong gumagawa ng mga dahilan upang maiwasan ang pagdalo sa mga pagpupulong, at hindi pa rin tumatalikod sa ating maling pananaw sa pagpupursige, kung gayon hindi natin marahil makakamit ang katotohanan o buhay kahit gaano karaming taon na naniniwala tayo sa Diyos, at tiyak na sa huli tayo ay aalisin. Samakatuwid, hindi tayo pwedeng maniwala sa Diyos alinsunod sa ating sariling mga kuru-kuro at imahinasyon, o hihinto sa pagdalo sa mga pagpupulong tuwing hindi natin nais, sapagkat kung naniniwala tayo sa Diyos sa gayong paraan hanggang sa wakas, hindi tayo kikilalanin ng Diyos bilang Kanyang mga mananampalataya.

Ang Nasa Likod ng Ating Palaging Pagliban sa mga Pagtitipon ay Pakana ni Satanas

Upang mabigyang-katwiran ang kanilang pagliban sa mga pagtitipon, maraming mga tao ang gumagamit ng mga dahilan ng pagiging abala sa trabaho upang kumita ng pera, pakikisalamuha, o pag-aalaga sa kanilang mga pamilya. Ang mga dahilan na ito ay tila napaka-makatwiran, ngunit wala tayong alam na nahuli tayo ng mga pakana ni Satanas. Sabi ng Diyos, “Ang Diyos ay gumagawa, ang Diyos ay nagmamalasakit sa isang tao, nagmamasid sa isang tao, at binubuntutan ni Satanas ang Kanyang bawat hakbang. Sinumang pinapaboran ng Diyos, binabantayan din ni Satanas, nakabuntot sa likod. Kung nais ng Diyos ang taong ito, gagawing lahat ni Satanas ang makakaya nito upang hadlangan ang Diyos, gamit ang iba’t ibang masasamang kaparaanan upang tuksuhin, guluhin at wasakin ang gawaing ginagawa ng Diyos upang kamtin ang natatagong layunin nito. … Si Satanas ay nakikipagdigma sa Diyos, sumusunud-sunod sa likuran Niya. Ang layunin nito ay ang buwagin ang lahat ng gawain na nais gawin ng Diyos, sakupin at kontrolin ang mga nais ng Diyos, ganap na puksain ang mga nais ng Diyos. Kung hindi sila mapupuksa sila kung gayon ay maaangkin ni Satanas upang magamit nito—ito ang layunin nito.” “Para itong isang mundo ng saya at kaningningan, isa na nagiging mas higit pa. Ang mga puso ng mga tao ay naaakit dito, at maraming tao ang nakukulong at hindi magawang pakawalan ang kanilang mga sarili mula rito; napakalaking bilang ang malilinlang nilang mga nakikibahagi sa panlilinlang at salamangka. Kapag hindi ka nagsikap para sa pagsulong, at walang mga mithiin, at hindi kumapit sa totoong daan, ikaw ay matatangay nitong makasalanang alon.

Mula sa mga salita ng Diyos, makikita natin na ang Diyos ay gumagawa upang iligtas tayo, nguni’t si Satanas ay ayaw tayong makamit ng Diyos basta-basta. Kaya, sinusubukan nito ang lahat ng posibleng paraan para pigilan tayong lumapit sa Diyos. Mga bagay tulad ng pera, katanyagan at katayuan, pagkain, pag-inom, at pagpapasaya sa ating sarili ay mga tukso sa atin. Una ng inilagay ni Satanas sa mga tao ang mga iba’t- ibang maling pananaw na ito, kagaya ng madalas nating sabihin, “Ang pera ay hindi lahat, ngunit kung wala ito wala kang magagawa,” “Ang tao ay iiwanan ang kanyang pangalan saan man siya manatili, gaya ng isang gansa na umiiyak saanman siya lumipad,” “Bunuin ang araw sa kasiyahan, dahil ang buhay ay maikli lamang.” Ang mga maling pananaw na ito ay madali tayong malilinlang kung wala tayong katotohanan. Pag tinanggap natin ang mga pananaw na ito, babagsak tayo sa masasamang uso ng paghahabol ng pera at katanyagan at pagpapasasa ng laman at tayo ay magiging katulad ng mga hindi mananampalataya, nakikisali sa intriga at gumagawa ng kataksilan para sa katanyagan at pakinabang, nabubuhay sa gitna ng kasalanan ngunit hindi naniniwala na ito ay kasalanan. Lalo na kapag nakita natin na ang buhay ng ibang tao ay mas mabuti kaysa sa atin, iisipin natin kung paano kumita ng mas maraming pera. Pero ang ilan ay nabubuhay pa rin sa isang malala, masamang buhay ng pagkain, pag-inom, at pagpapasarap sa kanilang sarili upang mapanatili ang kanilang kumplikadong mga interpersonal na relasyon, at tinitingnan nila ang pagdalo sa mga pagpupulong bilang isang pasanin. Kapag ang isang tao ay nakulong sa gayong alimpuyo, sila ay nagiging biktima ni Satanas. Hindi lamang sa magiging padilim ng padilim ang kanilang espiritu, kundi ang kanilang buhay ay magiging mas hungkag. Sa kalaunan, mawawalan sila ng pagkakataong makamit ang katotohanan at kaligtasan dahil sa paglayo sa Diyos, pagtataksil sa Diyos, at pagbalik sa mundo.

Ngayon, maraming mga Kristiyano ang hindi nakakakita ng tagusan sa mga panlilinlang ni Satanas, iniisip na hindi isang malaking kasalanan ang pagsunod sa mga uso ng mundo, at ang paniniwala sa Diyos at pagsunod sa katotohanan ay hindi makakagawa ng resulta sa magdamag. Kaya, madalas nilang sinusunod ang laman at walang pagmamadali sa kanilang pagpupursige sa katotohanan. Sa katunayan, ginagamit ni Satanas ang mga masasamang uso upang mapatiwali ang mga tao, na mas pinapalayo ang mga ito sa Diyos at sa huli ay lalamunin ang mga ito ng buo. Kung hindi natin hinahangad ang katotohanan, hindi natin maiintindihan ang mga panlilinlang ni Satanas. Ito ay tulad nang tinukso ni Satanas si Eva na magkasala, sa halip na sabihin sa mga tao na ang pagtanggi at pagtataksil sa Diyos ay may kahihinatnan, nagsabi ito ng isang bagay na maganda upang hikayatin ang mga tao at bigyan sila ng isang maling pakiramdam na sinasabi ni Satanas ang mga bagay na iyon para sa kanilang ikabubuti, at sa huli ay gagawa sila ng mga bagay na magkakanulo sa Diyos. Sa panahong ito , kapareho natin si Eba na nadaya, hindi naniniwala sa mga salita ng Diyos ngunit ang pagtingin sa mga materyal na bagay na ito sa harapan natin ang pinakamahalaga. Upang masiyahan ang ating pisikal na kasiyahan, hindi tayo nag-aatubiling italaga ang lahat ng ating enerhiya at oras dito. Kung magpapatuloy ito, hindi ba tayo rin ang magiging pakay ng paglamon ni Satanas? Gayunpaman, kung susundin natin ang mga salita ng Diyos, lumahok sa buhay iglesiya ng normal, at makakaintindi ng maraming katotohanan, malalaman natin ang mga panlilinlang ni Satanas gamit ang katotohanan, at hindi tayo madadaya at mapapahirapan ni Satanas.

Bakit Napakahalaga ng Pagdalo sa Pagpupulong

Ang Panginoong Jesus ay nagsabi, “Sapagka’t kung saan nagkakatipon ang dalawa o tatlo sa aking pangalan, ay naroroon ako sa gitna nila” (Mateo 18:20). Sabi ng Diyos, “Ang Banal na Espiritu ay hindi lamang gumagawa sa ilang mga tao na ginagamit ng Diyos, kundi lalong higit pa sa iglesia. Maaari Siyang gumawa sa kahit kanino. Maaari Siyang gumawa sa iyo para sa kasalukuyan, at kapag naranasan mo na ito, maaari Siyang susunod na gumawa sa iba pa. Magmadali ka na sumunod; habang sinusundan mo nang mas maigi ang kasalukuyang liwanag, mas lalago ang iyong buhay. Anumang uri siya ng tao, hangga’t ang Banal na Espiritu ay gumagawa sa kanya, tiyakin sumunod. Kunin mo ang kanyang mga karanasan sa iyong sarili, at tatanggap ka ng mas mataas pang mga bagay. Sa paggawa ng ganoon ay uunlad ka nang mas mabilis. Ito ang landas ng pagperpekto para sa tao at isang paraan kung saan ang buhay ay lumalago.

Mula sa mga salita ng Diyos, alam natin na ang simbahan ay ang lugar kung saan gumagawa ang Banal na Espiritu. Hangga’t ang mga kapatid ay nagtitipon upang basahin ang salita ng Diyos, gagawa ang Banal na Espiritu. Samakatuwid, ang pamumuhay ng buhay iglesia ay isang paraan para matanggap natin ang gawain ng Banal na Espiritu at lumago sa ating espirituwal na buhay. Tulad ng magkakaibang mga kapatid na may magkakaibang mga kalibre, pananaw, at karanasan, at may iba’t ibang kaliwanagan at kaalaman mula sa salita ng Diyos, kapag nagtitipon tayo sa fellowship, matututo tayo mula sa malakas na mga punto ng bawat isa upang mabawasan ang ating sariling mga kahinaan upang maunawaan natin ang ang katotohanan ng mas malinaw. Kung mayroon tayong maling pag-unawa sa isang bagay, mapapansin ito ng mga kapatid at makikipag-usap sa atin kaagad, nagsasabi sa atin kung paano maunawaan alinsunod sa katotohanan. Bukod dito, ang bawat kapatid na sumusunod sa katotohanan ay magkakaroon ng bagong pag-unawa at pagdanas ng katotohanan sa bawat panahon. Sa pamamagitan ng pakikinig sa kanilang usapan kung paano nila naranasan ang gawain ng Diyos sa kanilang buhay, tayo mismo ay matutustusan. Kaya, ang buhay iglesia ay nagbibigay-daan sa atin upang maunawaan ang maraming mga katotohanan at tumutulong sa atin na lumago sa buhay. Ang ilang mga tao ay maaaring sabihin, “Hindi ba matatanggap ko rin ang pagliliwanag ng Banal na Espiritu sa pamamagitan ng pagbabasa ng salita ng Diyos sa bahay?” Totoo ito, ngunit ang naiintindihan ng isang tao ay limitado, at ang iyong indibidwal na kaliwanagan at liwanag mula sa Diyos ay limitado rin. Sa kasong ito, maiintindihan natin ang katotohanan nang mabagal. Madalas maaari lamang nating maunawaan ang ilang mga titik at doktrina, ngunit hindi maaaring magkaroon ng isang malinaw na pag-unawa sa mga detalye tulad ng kung ano ang hangarin ng Diyos ng sabihin ang mga salitang iyon at kung ano ang mga alituntunin ng pagsasanay. Minsan maaari ring magkaroon tayo ng maling pag-unawa dahil sinusubukan nating suriin ang mga salita ng Diyos alinsunod sa kanilang literal na kahulugan sa ating isip, at sa gayon ay magkakaroon tayo ng paniniwala at hindi pagkaunawa tungkol sa Diyos. Bilang isang resulta, ang ating paglago ng buhay ay magiging mabagal, o maaaring makapagsanay tayo nang mali, na magiging sanhi ng pagkaantala ng ating paglago sa buhay.

Bilang karagdagan, sa totoong buhay, makakatagpo tayo ng lahat ng uri ng mga problema, tulad ng mga paghihirap na lumilitaw sa trabaho, kumpetisyong matindi mula sa mga kasamahan, hirap sa pagtuturo sa mga bata, at mga salungatan sa ating mga asawa. Sapagkat maliit ang ating tayog at hindi natin naiintindihan ang katotohanan at hindi malinaw na nakikita ang mga bagay, hindi natin alam kung paano haharapin ang maraming paghihirap. Kung mayroon tayong wastong buhay iglesia, maaari tayong magsabi sa mga kapatid sa mga pagpupulong, at ibabahagi nila ang salita ng Diyos at ibabahagi ang kanilang mga personal na karanasan sa atin, at sa gayon ay magkakaroon tayo ng landas upang malutas ang ating mga problema at malalaman kung paano magsanay. Katulad nito, mas hinahanap natin ang katotohanan at nilulutas ang mga problema, mas maraming mga katotohanan ang maiintindihan natin at mas kaunting mga paghihirap at mga problema ang darating, at ang ating mga puso ay mapapalaya. Kaya, ang pagdalo sa mga pagpupulong ay hindi lamang isang karagdagang pasanin, ngunit magdadala sa atin ng higit pang mga pakinabang. Ang ating mga buhay ay mas mabilis na lalago, at ang ating kaugnayan sa Diyos ay magiging higit pang normal. Ang buhay iglesia ay masyadong kapaki-pakinabang sa atin!

Sa ngayon, napagtanto mo ba ang kahalagahan ng pagdalo sa mga pagpupulong?

Pinahabang Pagbabasa: