Mag-subscribe

Menu

Susunod

Araw-araw na mga Salita ng Diyos | "Ang Gawain ng Diyos, ang Disposisyon ng Diyos, at ang Diyos Mismo II" | Sipi 56

99 2020-06-27

Bagaman ang Diyos ay Nakatago Mula sa Tao, ang Kanyang mga Gawa sa Lahat ng Bagay ay Sapat na para sa Tao na Makilala Siya

Hindi nakita ni Job ang mukha ng Diyos, o narinig ang mga salita na sinabi ng Diyos, lalong hindi niya personal na naranasan ang gawain ng Diyos, ngunit ang kanyang takot sa Diyos at patotoo sa panahon ng kanyang mga pagsubok ay nasasaksihan ng lahat, at ang mga ito ay minamahal, kinalulugdan, at pinupuri ng Diyos, at ang mga tao ay naiinggit at humahanga sa mga ito, at, higit pa rito, umaawit ng kanilang mga papuri. Walang malaki o di-pangkaraniwan sa kanyang buhay: Tulad ng karaniwang tao, nabuhay siya sa isang karaniwang buhay, umaalis upang magtrabaho sa pagsikat ng araw at umuuwi upang magpahinga sa paglubog ng araw. Ang pagkakaiba ay sa panahon ng mga ilang karaniwang dekada, siya ay nagkamit ng isang pananaw sa paraan ng Diyos, at natanto at naintindihan ang malaking kakayahan at dakilang kapangyarihan ng Diyos, na hindi nagawa ng ibang tao. Hindi siya mas matalino kaysa sa ibang pangkaraniwang tao, ang kanyang buhay ay lalo nang hindi mahigpit, at, bukod dito, wala siyang nakatagong natatanging kakayahan. Ang taglay niya, gayon pa man, ay personalidad na tapat, mabait, makatwiran, isang personalidad na nagmahal sa katarungan at pagkamatuwid, at nagmahal ng mga positibong bagay—na hindi tinataglay ng karamihan sa mga karaniwang tao. Nakilala niya ang pagkakaiba ng pag-ibig at poot, may pakiramdam ng katarungan, matibay at matiyaga, at masigasig sa kanyang mga pag-iisip, at sa gayon sa kanyang pangkaraniwang panahon sa lupa ay nakita niya ang lahat ng hindi pangkaraniwang mga bagay na ginawa ng Diyos, at nakita ang kadakilaan, kabanalan, at ang pagkamatuwid ng Diyos, nakita niya ang pagmamalasakit ng Diyos, kagandahang-loob, at pag-iingat para sa tao, at nakita ang kadakilaan at awtoridad ng kataas-taasang Diyos. Ang unang dahilan kung bakit si Job ay nagawang makuha ang mga bagay na ito na higit pa sa kayang isipin ng pangkaraniwang tao ay dahil nagkaroon siya ng isang dalisay na puso, at ang kanyang puso ay ukol sa Diyos, at pinangungunahan ng Manlilikha. Ang ikalawang dahilan ay ang kanyang gawain: ang kanyang gawain na walang pagkakamali, at perpekto, at isang tao na sumunod sa kalooban ng Langit, na mahal ng Diyos, at lumayo sa kasamaan. Si Job ay nagtaglay at hinanap ang mga bagay na ito kahit na hindi nakikita o naririnig ang mga salita ng Diyos; bagaman hindi niya kailanman nakita ang Diyos, naintindihan niya kung paano pinamamahalaan ng Diyos ang lahat ng bagay, at naintindihan ang karunungan na pinapairal ng Diyos. Kahit hindi niya kailanman narinig ang mga salita na sinabi ng Diyos, alam ni Job na ang mga gawa ng paggantimpala sa tao at pagkuha mula sa tao ay nanggaling lahat sa Diyos. Kahit na ang mga taon ng kanyang buhay ay hindi naiiba sa mga pangkaraniwang tao, hindi niya hinayaan ang pagiging pangkaraniwan na ito na maapektuhan ang kanyang kaalaman sa dakilang kapangyarihan ng Diyos sa lahat ng mga bagay, o ang maapektuhan ang kanyang pagsunod sa paraan ng pagkatakot sa Diyos at paglayo sa kasamaan. Sa kanyang mga mata, ang mga batas ng lahat ng bagay ay puno ng mga gawa ng Diyos, at ang dakilang kapangyarihan ng Diyos ay maaaring makita sa anumang bahagi ng buhay ng isang tao. Hindi niya nakita ang Diyos, ngunit nagawa niyang mapagtanto na ang mga gawa ng Diyos ay nasa lahat ng dako, at sa kanyang pangkaraniwang panahon sa lupa, sa bawat sulok ng kanyang buhay ay nagawa niyang makita at mapagtanto ang pambihira at kahanga-hangang mga gawa ng Diyos, at maaaring makita ang nakakamanghang mga pag-aayos ng Diyos. Ang pagkatago at katahimikan ng Diyos ay hindi humadlang sa pagtatanto ni Job sa mga gawa ng Diyos, ni hindi rin nakaapekto sa kanyang kaalaman sa dakilang kapangyarihan ng Diyos sa lahat ng bagay. Ang kanyang buhay ay ang katuparan ng dakilang kapangyarihan at mga pag-aayos ng Diyos, na nakatago sa gitna ng lahat ng bagay, sa kanyang araw-araw na buhay. Sa kanyang araw-araw na buhay narinig din niya at naintindihan ang tinig ng puso ng Diyos, at ang mga salita ng Diyos, na tahimik sa gitna ng lahat ng mga bagay, subalit ipinapahayag ang tinig ng Kanyang puso at ng Kanyang mga salita sa pamamagitan ng pamamahala sa mga kautusan sa lahat ng bagay. Nakikita mo, sa gayon, na kung ang mga tao ay may parehong pagkatao at gawain gaya ng kay Job, maaari nilang makamit ang parehong pagtatanto at kaalaman ni Job, at maaaring makuha ang parehong pag-unawa at kaalaman ng dakilang kapangyarihan ng Diyos sa lahat ng bagay gaya ni Job. Ang Diyos ay hindi nagpakita kay Job o nagsalita sa kanya, ngunit si Job ay nagawang maging perpekto, at matuwid, at matakot sa Diyos at lumayo sa kasamaan. Sa ibang salita, kahit na hindi lumitaw o nangusap sa mga tao ang Diyos, ang mga gawa ng Diyos sa gitna ng lahat ng bagay at ang dakilang kapangyarihan Niya sa lahat ng bagay ay sapat na para sa tao upang magkaroon ng kamalayan sa pag-iral, kapangyarihan, at awtoridad ng Diyos, at ang kapangyarihan at awtoridad ng Diyos ay sapat na upang ang taong ito ay sumunod sa mga paraan ng pagkatakot sa Diyos at paglayo sa kasamaan. Dahil ang isang ordinaryong tao na tulad ni Job ay nakayanang makamit ang pagkatakot sa Diyos at paglayo sa kasamaan, sa gayon ang bawat pangkaraniwang tao na sumusunod sa Diyos ay dapat makakagawa rin nito. Kahit ang mga salitang ito ay para bang mga lohikal na hinuha, hindi nito sinasalungat ang mga kautusan ng mga bagay. Nguni’t ang katotohanan ay hindi tumugma sa mga inaasahan: Ang takot sa Diyos at paglayo sa kasamaan, tila ba, ay pinangangalagaan ni Job at ni Job lamang. Sa pagbanggit ng “natatakot sa Diyos at umiiwas sa kasamaan,” iniisip ng mga tao na si Job lang ang dapat gumawa nito, na para bang ang paraan ng pagkatakot sa Diyos at paglayo sa kasamaan ay tinatakan ng pangalan ni Job at walang kinalaman sa iba. Ang dahilan nito ay malinaw: Dahil si Job lamang ang nagtaglay ng isang personalidad na tapat, mabait, at matuwid, at nagmahal sa pagkamakatarungan at pagkamatuwid at mga bagay na positibo, kaya si Job lang ang maaaring sumunod sa mga paraan ng pagkatakot sa Diyos at paglayo sa kasamaan. Dapat naiintindihan ninyong lahat ang mga pahiwatig dito—kung saan dahil walang sinuman ang nagtataglay ng isang pagkatao na tapat, mabait, at matuwid, at nagmamahal sa pagkamakatarungan at pagkamatuwid at ang lahat ng positibo, walang sinuman ang maaaring matakot sa Diyos at lumayo sa kasamaan, at sa gayon ay hindi kailanman sila maaaring makakuha ng kagalakan ng Diyos o tumindig na matatag sa gitna ng mga pagsubok. Na nangangahulugan din, na bukod kay Job, ang lahat ng tao ay tinatalian pa rin at sinisilo ni Satanas, lahat sila ay pinararatangan, nilulusob, at inaabuso nito, at yaong mga sinusubukang lunukin ni Satanas, silang lahat ay walang kalayaan, mga bilanggo na nabihag ni Satanas.

Hinango mula sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Mag-iwan ng Tugon