Mag-subscribe

Menu

Susunod

Araw-araw na mga Salita ng Diyos | "Tungkol sa Pagsasagawa ng Panalangin" | Sipi 418

20,887 2021-01-11

Ang pangunahing kaalaman tungkol sa pananalangin:

1. Huwag basta sabihin lamang kung ano ang naiisip. Dapat na mayroong pasanin sa loob ng iyong puso, na ang ibig sabihin, dapat kang magkaroon ng isang layunin kapag ikaw ay nananalangin.

2. Dapat nilalaman ng iyong mga panalangin ang mga salita ng Diyos; ang mga ito ay dapat nakabatay sa mga salita ng Diyos.

3. Sa pananalangin, hindi mo maaaring ulitin ang mga nasabi mo na; hindi mo dapat banggitin ang mga bagay na lipas na. Dapat mo talagang sanayin ang iyong sarili na sabihin ang kasalukuyang mga salita ng Banal na Espiritu; sa gayon ka lamang makagagawa ng isang ugnayan sa Diyos.

4. Ang sama-samang panalangin ay dapat itampok sa paligid ng isang kaibuturan, na dapat ang gawain ng Banal na Espiritu sa kasalukuyan.

5. Kailangang matutuhan ng lahat ng tao kung paano manalangin para sa isang bagay. Kailangan mong hanapin sa loob ng mga salita ng Diyos ang mga bahaging nauukol doon sa dapat mong ipagdasal, at bukod doon ay dalhin ang pasanin at regular na ipagdasal iyon. Ito ay isang pagpapakita ng pagmamalasakit para sa kalooban ng Diyos.

Ang buhay ng personal na panalangin ay batay sa pagkaunawa sa kahalagahan ng panalangin at ang pangunahing kaalaman ukol sa panalangin. Kailangan ay madalas manalangin ang tao para sa kanyang pagkukulang sa kanyang pang-araw-araw na buhay, manalangin upang magkaroon ng pagbabago sa iyong disposisyon sa buhay, at manalangin batay sa iyong kaalaman tungkol sa mga salita ng Diyos. Dapat maitatag ng bawat isa ang kanilang sariling buhay-panalangin, dapat silang manalangin para sa kaalaman batay sa mga salita ng Diyos, dapat silang manalangin upang hanapin ang kaalaman ukol sa gawain ng Diyos. Ilatag ang iyong totoong mga pangyayari sa harap ng Diyos, at maging praktikal, at huwag mag-ukol ng pansin sa pamamaraan; ang pinakamahalaga ay makamtan ang isang tunay na kaalaman, at maranasan nang totohanan ang mga salita ng Diyos. Ang sinuman na naghahangad ng pagpasok sa espirituwal na buhay ay dapat magawang manalangin sa maraming paraan. Tahimik na panalangin, pagbubulay-bulay sa mga salita ng Diyos, makarating sa pagkaalam sa gawain ng Diyos, at iba pa—itong inaasam na gawain ng pakikipagniig, ay upang makamtan ang pagpasok sa isang normal na espirituwal na buhay, paggawa sa iyong sariling kalagayan nang painam nang painam sa harap ng Diyos, at maging sanhi ng mas malaking pagsulong sa iyong buhay kailanman. Sa madaling sabi, lahat ng iyong gagawin—maging ito man ay pagkain o pag-inom ng mga salita ng Diyos, o pananalangin nang tahimik o pagpapahayag nang malakas—ay upang malinaw na makita ang mga salita ng Diyos, at ang Kanyang gawain, at ang nais Niyang matamo sa iyo. Ang lalong mas mahalaga, ito ay upang maabot ang mga pamantayan na kinakailangan ng Diyos at dalhin ang iyong buhay sa susunod na antas. Ang pinakamababang pamantayan na kinakailangan ng Diyos sa mga tao ay ang magawa nilang buksan ang kanilang mga puso sa Kanya. Kung ibibigay ng tao ang kanyang tunay na puso sa Diyos at sasabihin kung ano talaga ang nasa loob ng kanyang puso sa Diyos, kung gayon ang Diyos ay nakahandang gumawa sa tao; hindi gusto ng Diyos ang pilipit na puso ng tao, kundi ang kanyang dalisay at tapat na puso. Kung hindi tunay na sasabihin ng tao ang kanyang puso sa Diyos, kung gayon hindi aantigin ng Diyos ang puso ng tao, o gagawa sa loob niya. Kaya naman, ang pinakamahalagang bagay tungkol sa panalangin ay para sabihin ang mga salita ng iyong tunay na puso sa Diyos, pagsasabi sa Diyos ng iyong mga kapintasan at mapanghimagsik na disposisyon at ganap na pagbubukas ng iyong sarili sa Diyos. Sa gayon lamang magiging interesado ang Diyos sa iyong mga panalangin; kung hindi, kung gayon ay itatago ng Diyos ang Kanyang mukha mula sa iyo. Ang pinakamababang saligan para sa panalangin ay dapat mong mapanatiling payapa ang iyong puso sa harap ng Diyos, at hindi ito dapat lumayo mula sa Diyos. Marahil, sa panahong ito, hindi ka pa nagkamit ng mas bago at ng mas mataas na pananaw, ngunit dapat mong gamitin ang panalangin upang mapanatili ang mga bagay sa kanilang dating kalagayan—hindi ka makauurong. Ito ang pinakamababa na dapat mong matamo. Kung maging ito man ay hindi mo maisasakatuparan, kung gayon pinatutunayan nito na ang iyong espirituwal na buhay ay hindi pa nakapasok sa tamang landas; bilang resulta, hindi mo nagagawang panghawakan ang iyong likas na pananaw, at mawalan ng pananampalataya sa Diyos, at ang iyong pagpapasya sa bandang huli ay mawawala. Ang iyong pagpasok sa espirituwal na buhay ay tinatandaan kung ang iyong mga panalangin ay nakapasok na o hindi sa tamang landas. Dapat pumasok ang lahat ng mga tao sa katotohanang ito, dapat gawin nilang lahat ang gawain ng sadyang sinasanay ang kanilang mga sarili sa panalangin, hindi naghihintay lang nang walang kibo, ngunit sadyang hinahangad na maantig ng Banal na Espiritu. Sa gayon lamang sila magiging mga tao na tunay na naghahangad sa Diyos.

Kapag nagsimula kang manalangin, maging makatotohanan, at hindi dapat lumabis sa iyong sarili; hindi ka makagagawa ng marangyang mga kahilingan, umaasa na sa sandaling ibuka mo ang iyong bibig ay aantigin ka ng Banal na Espiritu, liliwanagan at paliliwanagin, at pagkakalooban ng maraming biyaya. Yaon ay imposible—hindi gumagawa ang Diyos ng mga bagay na ’di pangkaraniwan. Isinasakatuparan ng Diyos ang mga panalangin ng mga tao sa Kanyang sariling panahon at minsan sinusubok Niya ang iyong pananampalataya upang makita kung ikaw ay tapat sa harap Niya. Kapag ikaw ay nananalangin dapat kang magtaglay ng pananampalataya, pagtitiyaga, at pagpapasya. Kapag nagsisimula na silang magsanay na manalangin, hindi nadarama ng karamihan sa mga tao na sila ay naantig na ng Banal na Espiritu kaya nasisiraan ng loob. Hindi ito maaari! Dapat kang magkaroon ng tiyaga, dapat kang magtuon sa pagdama sa pag-antig ng Banal na Espiritu, at sa paghahanap at sa pagsasaliksik. Kung minsan, ang landas na iyong ginagalawan ay ang maling landas; minsan, ang iyong mga pagganyak at mga pagkaintindi ay hindi nakapaninindigan sa harap ng Diyos, at kaya hindi ka inaantig ng Espiritu ng Diyos; may mga pagkakataon din na tinitingnan ng Diyos kung ikaw ay tapat o hindi. Sa madaling sabi, dapat kang maglaan pa ng mas maraming pagsisikap sa pagsasanay sa iyong sarili. Kapag iyong natuklasan na ang landas na iyong ginagalawan ay lihis, maaari mong baguhin ang iyong paraan ng panalangin. Hangga’t tunay kang naghahangad, at nasasabik na tumanggap, kung gayon tiyak na dadalhin ka ng Banal na Espiritu sa ganitong katotohanan. May mga pagkakataon na nananalangin ka gamit ang isang pusong tunay ngunit hindi nadarama na ikaw ay talagang inantig. Sa mga panahong kagaya ng mga ito dapat kang umasa sa iyong pananampalataya, at magtiwala na tinitingnan ng Diyos ang iyong mga panalangin; dapat kang magkaroon ng pagtatiyaga sa iyong mga panalangin.

Dapat kang maging tapat, at dapat manalangin upang alisan ang iyong sarili ng katusuhan sa iyong puso. Habang ginagamit mo ang panalangin upang dalisayin ang iyong sarili kung kinakailangan, at gamitin ito upang antigin ng Espiritu ng Diyos, ang iyong disposisyon ay unti-unting magbabago. Ang tunay na buhay espirituwal ay isang buhay ng panalangin, at ito ay isang buhay na inaantig ng Banal na Espiritu. Ang proseso ng pagiging inantig ng Banal na Espiritu ay ang proseso ng pagbabago ng disposisyon ng tao. Ang buhay na hindi pa inantig ng Banal na Espiritu ay hindi isang espirituwal na buhay, ito ay relihiyosong ritwal pa rin; yaon lamang mga madalas inaantig ng Banal na Espiritu, at naliwanagan na at pinaliwanag ng Banal na Espiritu, ay ang mga taong nakapasok na sa espirituwal na buhay. Ang disposisyon ng tao ay patuloy na nagbabago habang siya ay nananalangin, at habang lalo siyang inaantig ng Banal na Espiritu, lalong mas nagiging aktibo at masunurin siya. Kaya, gayundin, ang kanyang puso ay unti-unting magiging malinis, at pagkatapos ang kanyang disposisyon ay unti-unting magbabago. Ganito ang epekto ng tunay na panalangin.

Hinango mula sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao

Isang Himno ng mga Salita ng Diyos
Ang Epekto ng Dalanging Tunay


Lumakad nang may katapatan, at manalangin na mawala ang malalim na panlilinlang sa 'yong puso. Manalangin, para malinis ang sarili; manalangin, para maantig ng Diyos. Kung gayon, ang disposisyon mo'y magbabago. Ang disposisyon ng tao'y nagbabago habang sila'y nananalangin. Mas kumikilos ang Espiritu, mas susunod sila, mas magiging aktibo sila. At ang puso nila'y dahan-dahang dadalisay dahil sa dalanging tunay.


Ang tunay na espiritwal na buhay ay buhay ng panalangin, sang buhay na may pag-antig ng Diyos. 'Pag inantig ka ng Diyos, 'yon ang paraan para ka magbago at maaaring magbago ang 'yong disposisyon. Ang disposisyon ng tao'y nagbabago habang sila'y nananalangin. Mas kumikilos ang Espiritu, mas susunod sila, mas magiging aktibo sila. At ang puso nila'y dahan-dahang dadalisay dahil sa dalanging tunay.


Kung ang isang buhay ay walang pag-antig ng Espiritu, ang buhay ay walang iba kundi isang relihiyon lamang. Ngunit 'pag nabigyan ng liwanag ng Diyos, laging naaantig Niya, mamumuhay ka ng isang espiritwal na buhay. Ang disposisyon ng tao'y nagbabago habang sila'y nananalangin. Mas kumikilos ang Espiritu, mas susunod sila, mas magiging aktibo sila. At ang puso nila'y dahan-dahang dadalisay dahil sa dalanging tunay, dadalisay dahil sa dalanging tunay.

mula sa Sumunod sa Cordero at Kumanta ng mga Bagong Awitin

Mag-iwan ng Tugon